Uit het dagboek van Jouw Glazenwasser. Jasper Dekker 12,5 jaar jubilee

Aankomende maand is er iets bijzonders. Een datum die ik bijna vergeten was. Nee, het is niet mijn trouwdatum. Nee, aankomende maand bestaat Jóuw Glazenwasser 12,5 jaar.

Ik begon met mijn oude busje, magneetplaten met mijn reclame erop. Ik reed half Nederland rond als onderaannemer en ondertussen verspreidde ik kaartjes en flyers, en worstelde ik met de Belastingdienst. Het was een hele uitdaging om hen ervan te overtuigen dat ik recht had op een VAR-verklaring, die bevestigt dat ik zelfstandig werk. Want zij vonden mij geen ondernemer. Nou… na 12,5 jaar blijk ik dat toch wel te zijn!

Om heel eerlijk te zijn: mijn eerste versie van deze blog was volledig aan deze strijd gewijd. Maar mijn vrouw zei: “Jasper, je hebt veel meer te schrijven dan alleen die Belastingdienst!” Dus… geen verder verhaal over deze “makkelijker kunnen we het niet maken”-dienst.

De weg naar het ondernemerschap

 

De rode draad in de eerste zes jaar waren de twee dagen onderaanneming. Rondcrossen in mijn oude Berlingo en leren van mijn opdrachtgever. Een man die niet bij mij paste, maar van wie ik wél veel heb geleerd. En die ik ook trouw zeven jaar heb geholpen, ondanks een soms wat ingewikkelde manier van communiceren.

Sterker nog: hij was degene die mij aanmoedigde om voor mezelf te gaan én zag in de strijd met de Belastingdienst als eerste in dat ik een serieuze ondernemer wilde zijn. Hij huurde mij in zónder die VAR-verklaring en heeft mij veel geleerd. Dank daarvoor.

Maar ik wilde geen dagen blijven ploeteren voor opdrachtgevers. Wat mij sterk frustreerde, was de slaafse houding die wij werkpaarden moeten aannemen. De grote jongens zweven ergens hoog boven ons op die sociale ladder. Dus zelf werk binnenhalen, en dat het liefst zonder de bedrijven om mij heen een poot uit te draaien.

Na veel particulieren te hebben geholpen, kreeg ik uiteindelijk ook een bedrijf waar ik ramen mocht wassen: het accountantsbureau dat mij hielp de juiste VAR-verklaring te bemachtigen! Wij maken na twaalf jaar nog steeds gebruik van elkaars diensten.
Daarna volgde ook een restaurantje in de binnenstad. Zo had ik een begin.

Maar gedreven als ik was, sloot ik me al snel aan bij een ondernemersclub en leerde ik lokale ondernemers kennen. Zo ontwikkelde ik mezelf in netwerken. En dat, lieve lezer, doe ik nog steeds. Niet omdat het moet, maar omdat ik het leuk vind. Niet omdat ik klanten móét, maar omdat ik het leuk vind klussen aan te nemen die ons samen een prettig gevoel geven.

 

Het gevoel bij 12,5 jaar Jouw Glazenwasser

 

Ik heb geprobeerd een soort merk neer te zetten. Een gevoel. Een lach. Inmiddels heb ik meer dan 25 adressen in onze winkelstraat, diverse bedrijven, een scholengemeenschap, fabrieken, een hotel en autodealers. Daarnaast nog ruim 150 particulieren. En je leest het tot zover goed: geen personeel. Wel een hoop gedoe.

Die zes jaar twee dagen in de week en het zevende jaar één dag in de week voor míjn opdrachtgever, dat heeft geen enkele zzp’er vóór mij gedaan. En dat heeft bij mij zodanig de pret in samenwerken weggenomen, dat ik het nog steeds lekker alleen doe. Daarbij ben ik hierdoor ook erg vrij.

Ik ben ook trots op het feit dat ik, met mijn geschiedenis zonder opleiding en tien jaar depressie in mijn tienertijd, dit toch heb durven doen. Met al die tegenslagen heb ik doorgezet en geloofd in iets.
Dan heb je de Belastingdienst en de AOV die mij het gevoel gaven “minder” te zijn. Iets wat ik mijn hele leven al heb gevoeld. Maar ik heb laten zien dat ik het kan.

Ik heb nog veel te leren, mag nog wel wat blijer zijn met mijn kunnen en heb nog doelen te halen. Maar mijn bedrijf Jóuw Glazenwasser staat als een huis! En ik ben een trotse vader en echtgenoot. Deze balans is ontstaan in 12,5 jaar en ik hoop hier nog lang op voort te kunnen bouwen.

Jasper Dekker
Jouw Glazenwasser

 

Lees hier meer verhalen van Jasper uit het dagboek van een glazenwasser