Vendor en Baran maken samen een wereld van verschil

Baran, wiens naam voluit Ismael Khuder is, heeft een onvoorstelbaar lange en heftige weg afgelegd om vanuit Syrië om in Nederland terecht te komen. Sinds 3,5 jaar is hij hier en inmiddels werkt hij op de afdeling Expeditie van Vendor. “Het is onvoorstelbaar om een leeftijdsgenoot en collega over zo’n verschrikkelijk verleden te horen praten, terwijl ik mezelf daar amper in kan verplaatsen. Toch vond ik het mooi en bijzonder dat hij zijn verhaal met mij deelde.” Zijn 23-jarige collega Niels Bijl, stagiair bij de afdeling Marketing en Communicatie van Vendor, sprak met Baran en schreef dit ontroerende verhaal. “Een gesprek dat ik nooit zal vergeten”.

“Ze komen naar je huis en zeggen dat je moet komen vechten. Ik had geen water en elektriciteit meer en voelde mij niet veilig met slapen”, vertelt Baran over hoe hij met zijn familie naar Turkije is vertrokken, omdat het niet meer veilig was om in Syrië te wonen. De vlucht naar Turkije was heftig, zijn zusje van 9 jaar raakte kwijt. “We zijn daar 3 maanden geweest en hebben gezocht naar mijn zusje. We hebben haar niet kunnen vinden en zijn daarna vertrokken naar Irak”. Ik merk aan Baran dat het een lastig onderwerp voor hem is om over te praten, dus ik vraag niet door.

Nieuw thuis
Ook in Irak ontstonden er problemen, vertelt Baran, waardoor het ook daar niet meer veilig was om te wonen. Hij vertrekt met vrienden richting Griekenland om vanuit daar door verschillende landen richting Groot-Brittannië te gaan. Helaas raakt hij zijn vrienden kwijt tijdens de reis en Baran besluit, op advies van zijn grote broer, naar Nederland te gaan. Zijn nicht was een paar maanden eerder in Nederland komen wonen en hierdoor konden zijn steun bij elkaar vinden. Na 2 jaar Utrecht en Rotterdam ging Baran daarna in Tilburg wonen, waar ook een andere vriend uit zijn geboortestad woont.

Voors en tegens
Dankzij een samenwerking tussen het Entree College in Tilburg en Vendor krijgen jongeren met een verleden zoals Baran kansen om een hoopvolle toekomst tegemoet te gaan. Baran zit nu 1,5 jaar op het Entree College en loopt stage op de afdeling Expeditie bij Vendor. Als ik hem vraag naar zijn ervaring tot nu toe, is hij erg positief: hij heeft het erg naar zijn zin en vindt zijn collega’s heel aardig en lief. Er is alleen één ding wat hij minder leuk vindt aan zijn stage. “Elke ochtend moet ik 35 minuten fietsen en dat is irritant. Zeker nu ook nog de Ramadan gaat beginnen”, zegt hij, gelukkig wel met een lach op zijn gezicht. Ik merk aan Baran dat hij een positieve instelling heeft en niet snel zal zeuren. Een mooie eigenschap waar nog veel mensen in Nederland iets van kunnen leren, vind ik.

Blik op de toekomst
Over het werk hij het liefst zou doen, is Baran ook duidelijk. “Het maakt mij niet uit wat voor werk ik doe. Ik wil dat ik een fijn gevoel heb bij wat ik doe. Op dit moment heb ik een fijn gevoel bij Vendor en daar ben ik blij om”.

Met enige vertwijfeling vertelt Baran over zijn toekomst: eerst zijn studie afmaken zodat hij daarna bij meer bedrijven aan de slag kan, en na zijn studie uit Tilburg vertrekken. “Ik vind Tilburg wel een leuke stad, maar ik ken inmiddels alles al. Ik wil nieuwe steden en nieuwe mensen leren kennen”.

Tot slot
Ik vind dit mooi om te horen. Als je op zo’n jonge leeftijd al zoveel verhuisd bent, zou je verwachten dat je daar op een gegeven moment wel klaar mee bent. Dat geldt dus duidelijk niet voor Baran. Dat blijkt ook nog uit zijn laatste opmerking: “Ik vind het ook moeilijk om dingen te voorspellen voor de toekomst, want als ik morgen hoor dat de problemen weg zijn uit mijn geboortestad, dan wil ik morgen terug naar Syrië”.