Uit het dagboek van Jouw Glazenwasser: Kopje koffie glazenwasser?
Jasper Dekker van Jouw Glazenwasser schrijft dagboekverhalen. Om het glazenwassersvak te belichten en een goed gevoel te geven. Met ook wat humor. Lees zijn tweede dagboekverhaal hier.
“Glazenwassers en vrouwen, ja daar zijn al heel wat grote verhalen over verteld, sketches over geschreven en zelfs tv-programma’s aan gewijd. Iedereen ouder dan een jaar of 35 kent vast de term “Kopje koffie glazenwasser?”, waarmee Harry Vermeegen naar binnen geroepen wordt door een knappe vrouw. Natuurlijk had ik 25 jaar geleden ook de hoop haar in haar badjas en koffie te treffen. Ik houd namelijk ook wel erg veel van.. koffie. Ik heb heel wat dames getroffen, maar deze situaties zijn wel van wat minder amoureuze aard. Minder spannend maar achteraf wel een heel stuk grappiger om over te vertellen.
Naar de vierde verdieping
Ik was nog een broekie toen ik begon met ramen wassen. Onzeker en depressief. Niet echt het type met veel bravoure en durf. Maar ik had wel de durf om te klimmen. En met ladders die toen tot de derde en zelfs wel vierde verdieping gingen, was dit een handige bijkomstigheid.
Op het terrein van een groot verzorgingstehuis maakten we ons klaar om te beginnen aan de klus. Er stond er een ladder klaar bovenop een luifel van de een of andere uitgang van het verzorgingstehuis. Dus voor mij geen 2 of 3 hoog, maar nee deze ‘opdracht’ ging naar de vierde verdieping! Leuke collega die dit voor mij bedacht had. Ik heb overigens nog steeds contact met deze vakman ‘grappen maken’.
Oma in zicht
Natuurlijk liet ik mij niet kennen, want angst voor hoogte had ik in tegenstelling tot alle andere angsten nu nét niet. Licht stuntelend ging ik mijn eerste klim naar de vierde verdieping aan. Maar toen ik eindelijk aankwam en mijn hoofd voor het venster kreeg, zag ik een ‘oma’ die aan het eind van gelukkig lange gang zit te poepen! Of plassen natuurlijk, maar in mijn beleving op dat moment was dit niet het geval en duik ik met mijn hoofd naar beneden en roep naar beneden: “Het kan niet! Ze zit op de wc! Ze zit te poepen! ”
“Gewoon wassen!” wordt er terug geroepen. Nou daar was ik dan mooi klaar mee!
Generatie Z stáát niet meer op een ladder en kijken naar vrouwen is iets waar je voor gecanceld word. Dus ook toen al dacht ik, bukken!
“Ramen wassen”
Maar uiteindelijk verscheen mijn gezicht weer boven de vensterbank en zag ik dat er afgerond werd, maar dat het geheel nog niet achter rits en knoop verdwenen was en dook dus weer naar beneden om weer uit haar gezichtsveld te verdwijnen. “Ramen wassen!” klonk er van beneden. Dus ik spiekte weer eens stiekem over het vensterbankje heen en zag dat de kust veilig was, zwaaide vriendelijk alsof ik nooit wat gezien heb en niet voor het leven getekend ben.
Geen ‘kopje koffie glazenwasser’
Hoe het raam gewassen werd? Geen idee meer van, maar de vlek die het naliet in mijn geheugen is nooit verdwenen. Zo heb ik dus een poepende oma, in de war geraakte verliefde oma en het verhaal van oma met haar geschrokken blote boezem. Maar geen schoonheid in badjas en ‘kopje koffie glazenwasser’ voor mij.”
Meer lezen over en van Jasper?
Lees hier het interview met Jasper, waarom hij graag over zijn vak schrijft.
En klik hier voor zijn eerste dagboekverhaal.
