Blog: Over hoofddoekje en sopdoekje

Het is ongeveer vijfentwintig jaar geleden dat ik tijdens een lezing over carrière mogelijkheden voor ( allochtone) vrouwen in de schoonmaak de boude stelling poneerde :” een hoofddoekje blijft altijd een sopdoekje”. Een dergelijke opmerking kon toentertijd nog. Heden ten dage niet meer. Toegegeven: niet iedereen waardeerde deze uitspraak .Wat ik destijds bedoelde te duiden was dat er ook toen meer vrouwen dan mannen in de schoonmaak werkzaam waren, maar slechts zeer weinig (allochtone) vrouwen in leidinggevende of kader functies.

De enige vrouwen de je in hogere functies tegen kwam waren de autonomen vrouwen in een commerciële functie. Want als vrouw met een paar bovenste knoopjes van de blouse los bleek je commercieel bij de veelal mannelijke inkopers beter te scoren dan het mannetje in het krijtstreepkostuum met een stijf geknoopte stropdas om. In het huidige me-too tijdperk zal dit staaltje van semi- verleiding niet meer werken, want ook steelse blikken worden anno 2023 ongenadig afgestraft .En wie draagt er nu nog een stropdas, laat staan een krijtstreepkostuum?

Wij zijn inmiddels vijfentwintig jaar verder, maar is er echt veel qua positie van de vrouw binnen de schoonmaak veranderd? Een voorzichtig “ja” lijkt als antwoord gerechtvaardigd. Meer dan voorheen kom je vrouwen in een leidinggevende functie tegen in de schoonmaak in. Waar ik onmiddellijk aan toevoeg dat er nog wel een weg te gaan is. Zo vertegenwoordigen de allochtone vrouwen nog altijd de minderheid bij “hogere” functies. En kijk voor de aardigheid eens naar de verhouding man/vrouw binnen het bestuur van Schoonmakend Nederland en Siev?? Hoewel Schoonmakend Nederland na vele decennia nu weer een vrouwelijke voorzitter heeft.

Bepleit ik in het kader van diversiteit en inclusiviteit het de voorkeur geven aan vrouwen bij het vervullen van vacatures in het leidinggevende segment binnen de schoonmaak? Neen hoor, weest gerust mannen in het helder blauw pak, met glanzende bruine schoenen en het bovenste knoopje los van het overhemd. Ik bepleit gelijkheid. Het gaat immers om de persoonlijke kwaliteiten van het individu en niet om de sexe en/of afkomst. Praktijkervaring in de schoonmaak is, zeker in het middensegment, minstens zo waardevol en kansrijk als een mbo/hbo opleiding.

Dat is het mooie van de schoonmaaksector. Het gaat zeker niet alleen om opgedane kennis uit de studieboeken. Studeren is immers niet voor iedereen weggelegd. Neen , met de kennis van zaken opgedaan in de praktijk van alledag in samenhang met oog voor het menselijke aspect maakt dat de schoonmaaksector volop kansen biedt op carrière maken. Voor man en vrouw. Voor autonomen en allochtonen. En by the way: sopdoekjes zie je gelet op de innovaties steeds minder.

Henk Cornelisse
Facility Specialists