17 juli 2019

Blog: Personeel op handen gedragen

Mijn collega’s in de sanitaire dienstverlening en ik hebben iets bijzonders gemeen. Iets wat ons direct verbindt zonder dat erover gesproken hoeft te worden. Iets bijna magisch! Ik heb het dan niet over dezelfde scholing, professionele achtergrond of dezelfde interesses op LinkedIn. Nee…ik heb het over onze natuurlijke aangeboren drang om mensen te verzorgen, te verwennen en ‘geruisloos’ het gevoel te geven dat alles geregeld is. Het betreft hier een genetisch kenmerk, dat dagelijks wordt ingezet om verbeteringen aan te brengen in sanitaire ruimtes van bedrijfsomgevingen, scholen, zorginstellingen en plekken die ik even vergeet.

Als echte wereldverbeteraars werden we de afgelopen jaren zeker niet echt met alle egards ontvangen om het sanitair comfort van de medewerkers, gasten of bewoners sterk te verbeteren. Inkopend Nederland werd namelijk niet graag aangesproken op hun verbeterpunten en had een allergie voor aanbevelingen die juist meer werkbeleving en motivatie bezorgden zonder dat dit direct extra kosten met zich meebracht.

De beroepsgroep bleef lang hangen in de donkere krochten van de kostenbeheersing en bezuinigingsmaatregelen. De moraalridders van weleer legde jaren het vergrootglas op de kosten van een toiletrol, vouwhanddoekje en luchtverfrisser.

Oud en slecht riekend sanitair transformeert ineens naar ‘het belevingstoilet’

De krapte op de arbeidsmarkt en angst om medewerkers te verliezen, zorgt er nu voor dat werknemers en gasten meer aandacht krijgen en in de watten worden gelegd door de facilitaire afdelingen. Oud en slecht riekend sanitair transformeert ineens naar ‘het belevingstoilet’. De spuitbus met citroen luchtverfrisser maakt plaats voor exotische geurbeleving en de oude zeeppomp wordt verruild voor een design dispenser met heerlijk riekende schuimzeep. En daar blijft het niet bij. Ook de ‘hartveiligheid’ van medewerkers (de zorg die werkgevers voelen om werknemers bij hartproblemen direct te kunnen helpen) en EHBO-koffer staan weer centraal. Met fluwelen handschoenen wordt personeel weer op handen gedragen.

Bijna aanstekelijk, schudt elke organisatie haar veiligheidsprotocol op en neemt ze proactieve stappen om ook de AED’s op te hangen en collega’s wegwijs te maken bij een mogelijke calamiteit. Een helpende hand om elkaar een veilige werkomgeving te verschaffen, staat weer bovenaan de agenda. Het tij keert, en dat was echt nodig.

Het is de aloude wet van de wederkerigheid, waar een schone en veilige werkomgeving het essentiële ingrediënt voor goede arbeidsprestaties. Hier nemen bedrijven en instellingen nu gelukkig weer de verantwoordelijkheid. De cadans die dan ontstaat, zorgt ervoor dat we langer en meer bestendig een succesvolle werkomgeving kunnen creëren waar het behalen van meer winst samengaat met een hoge mate van arbeidsvreugde. En het hoeft zeker niet meer te kosten…

Ernst-Jan van der Graaf,
managing director van Uniqcare

Deel dit artikel

Ook interessant:

20 juni 2019

Ernst-Jan van der Graaf (Uniqcare): “Born to be different”

“Het is een aparte tak van sport…die sanitaire dienstverlening. Hij wordt meer dan eens als de achilleshiel gezien van de schoonmaak binnen bedrijven en (zorg)instellingen. Als dit onderdeel om...

20 mei 2020

Blog: Gratis geld

Begin 2019 schreef ik een blog Basisinkomen, positief of negatief? In deze blog keek ik onder meer welk effect een basisinkomen – ook wel gratis geld genoemd – zou...

11 augustus 2025

Blog Jasper Dekker (Jouw Glazenwasser): Glazenwassersoorlog? Nee, vooral samen werken en delen!

Er reed een glazenwassersbus voorbij. En zoefffff, weg was hij alweer. Dan zegt er iets in mij dat ik dat stom vind. Hallooo.. je ziet me toch? je hebt...

12 mei 2020

Blog: 1,5 m2 prijs glasbewassing, het nieuwe normaal?

Corona is een bitch. We zijn nu een paar weken verder en de veerkracht en onderlinge betrokkenheid hebben we nu net iets te vaak, op persoonlijk vlak, afgewisseld met...

29 maart 2019

Blog: No guts, no glory

Een staredown – elkaar aan blijven kijken zonder met je ogen te knipperen – is een uitdaging. Ik durfde én ging ‘m aan tijdens ons 10e ADG-congres No guts,...

19 maart 2020

Blog: De een z’n dood…

CORONA UPDATE: de kop in kapitalen nota bene bovenaan een Linkedin post van een facilitair adviesbureau. Ik kreeg daar een raar en naar gevoel bij. Waar in deze dagen...

10 april 2019

Blog: Vergezichten

Onlangs stond ik met mijn gezin op de lange latten in de sneeuw. Zo met alle bloesem bij mij in de Betuwe lijkt dat ver weg, maar met de vroege...

13 maart 2023

Blog: Ziekmelding, en dan begint het…?

Je medewerker meldt zich ziek en dan? Een werknemer belt om zich ziek te melden. Hij kan daardoor ‘de afspraak om arbeid te verrichten’ niet nakomen. Betaal je tijdens...

08 juni 2026

Blog Marc Schokker (Augias): De ‘goocheltruc’ die niemand uitvoert

In de afgelopen maanden las ik vrijwel wekelijks wel een artikel over hoe je als schoonmaakorganisatie medewerkers wel kunt behouden. Boeien, binden, belonen: we kennen de formule, maar ze...

18 juni 2026

Blog Edgar van Engelen (Qualis Insight): De perceptie van een Randstedeling over de provincies

Regelmatig stap ik in de auto vanuit Dordrecht, de rand van de Randstad, om klanten, relaties en bedrijven te bezoeken in provincies buiten het dichtbevolkte westen van Nederland. Groningen,...