Andere blik voor werkplezier
Claudia Cornelissen van Perfect plan, opleiding en advies reageerde op de oproep van onze redactie om voorbeelden van plezier op de schoonmaakwerkvloer te delen. Zij deelt een mooi verhaal over aandacht, bezinning en positief resultaat. Heb jij ook zo’n een mooi voorbeeld van werkplezier? Laat het ons horen!
Op een van onze Basisopleidingen Schoonmaak hadden wij twee groepen van hetzelfde schoonmaakbedrijf. Eén dame viel eigenlijk al direct op bij de docent, alarmbellen gingen rinkelen. Het gevoel van de docent zei: ‘deze dame ziet het nut er niet van in om deze opleiding te volgen’. Jammer want je kan er behoorlijk veel uithalen om te vertalen naar de eigen werkplek. Helaas was ze hierdoor een storende factor binnen de groep.
Tijdens de koffiepauze van de tweede lesdag volgde de docent desbetreffende cursist naar het toilet. Tijdens het handen wassen besloot hij het ‘out in the open’ te gooien: “Of je zit niet lekker in je vel, of je vraagt je af wat je hier in hemelsnaam doet.”“Beide eigenlijk”, gaf de dame aan. “Ineens moet ik op cursus terwijl ik er al jaren werk en de materialen die we op de cursus gebruiken, die heb ik helemaal niet.”
Omdat er twee volle groepen vanuit dat bedrijf de opleiding volgden, met allemaal enthousiaste mensen, vroeg de docent zich af waar het verschil nou in kon zitten dat deze dame de opleiding niet leuk vond, het een opgave vond om er naar toe te gaan en gewoon lekker naar het werk wilde. Hij vroeg verder: “Nu doen er 19 mensen de opleiding, dat is een behoorlijke groep.” “Ja”, gaf ze aan. “Iedereen doet de opleiding binnen het bedrijf, ook de eigenaar.”
“Oh”, zei de docent. “Wat leuk dat jullie dit dan allemaal en gezamenlijk doen! Maar wat nou als jij dan niet gevraagd zou zijn. Hoe zou je dat dan gevonden hebben?” “Tja, dan zou het ook wel weer niet goed zijn geweest”, gaf mevrouw toe. “Want OOK de eigenaar zelf volgt dus de gehele opleiding en samen met jullie. Dat vind ik wel heel stoer“, zei de docent. “Meestal gaan leidinggevenden apart in een andere groep in verband met de druk. Want wat als iedereen slaagt behalve de eigenaar/leidinggevende. En waarschijnlijk ziet de eigenaar nu ook materialen waar efficiënter en ergonomischer mee gewerkt kan worden en nu jullie weten HOE, wordt dit wellicht wel aangeschaft. Misschien niet overal tegelijk, maar gefaceerd.” “Ja, zo heb ik het niet bekeken”, gaf ze aan. “Zag je het meer als kritiek dan dat je de opleiding kon volgen?” “Eigenlijk misschien wel… ik dacht waarom ik, laat mij lekker mijn werk doen.” “Maar het is niet alleen jij, jullie zijn met 19 mensen… werken die allemaal niet goed dan, zijn er veel klachten?” “Nee, de klanten zijn erg tevreden hebben we laatst nog gehoord.”
“Vond je het misschien gewoon wat spannend om (weer) naar een cursus te gaan met al afsluiting een examen?” “Ja misschien wel, ik heb eigenlijk nooit een diploma gehaald ook geen zwemdiploma en mijn rijbewijs … daar ben ik maar niet eens aan begonnen.” “Iedereen vindt het in het begin altijd spannend hoor, dat is logisch”, gaf de docent aan. “Als het maar leuk-spannend is, dan is het prima. Als het niet-leuk-spannend is, dan is het iets wat je aan mag kijken. Waarom vind ik dit zo spannend? Wat kan er nu eigenlijk mis gaan? Je vindt je werk leuk en dat kan eigenlijk alleen maal leuker worden want nu leer je je werk uit te voeren met respect voor je eigen lichaam en hoef je ‘savonds niet gebroken op de bank te ploffen, maar voel je je voldaan en nog fit voor andere dingen.”
“Ja, ik hoorde wel dat we na de cursus onze mening mogen geven over de materalen van de cursus en wat we op de werkplek hebben.” “Dat is mooi”, zei de docent.“Er zit dus wel een vervolg aan deze opleiding, er wordt serieus mee omgegaan en naar jullie geluisterd. Dus als je nu gewoon lekker aan de slag gaat en mee doet met de les, dan heb je ook daadwerkelijk wat in te brengen na afloopt.”
De lessen zijn vervolgens lekker vlot verlopen. Iedereen heeft goed gewerkt, maar de dame in kwestie kreeg door haar gedragsverandering ook meer aansluiting bij de groep. Er werd gelachen maar ook hard gewerkt. Uiteindelijk was het een hele leuke groep en ontving de docent nog een lieve kaart na afloop met chocolade namens de hele groep maar uit handen van…… juist! Wat een gesprekje al niet kan doen voor houding en zelfvertrouwen. Dat vinden wij nu werkgeluk (plezier).
