Gezien in de media: “Ik stond in een huis waar een man 3,5 jaar dood had gelegen”: Tuğrul wil eenzaamheid tegengaan

Zwaar vervuilde woningen, balkons vol duivenpoep, bebloede badkamers na een ongeluk of suïcidepoging: voor Tuğrul Çirakoğlu (35) is het dagelijkse realiteit. Met zijn bedrijf Frisse Kater is hij gespecialiseerd in traumareiniging, ook wel extreme of biohazard-reiniging genoemd. Daarnaast wil hij met vlogs, columns en een eigen app aandacht vragen voor een groeiend probleem: eenzaamheid.

Eind 2024 stond hij in een woning in Amsterdam-Zuidoost waar een man drieënhalf jaar dood had gelegen. “Heel heftig”, vertelt Tuğrul. Het lichaam was volledig vergaan. Hij controleerde hoeveel lijkvocht in muren en vloeren was getrokken en begon aan het specialistische werk: reinigen, desinfecteren, ontgeuren en beton afdichten. Altijd met beschermende middelen, want het werk brengt gezondheidsrisico’s met zich mee.

10 jaar specialistisch schoonmaken

Al tien jaar doet hij dit werk. Niet iedereen is ervoor geschikt, zegt hij. “Je moet een sterke geest hebben.” Zijn team van tien medewerkers gaat dagelijks onder extreme omstandigheden aan de slag. Wat de één te zwaar vindt, kan de ander beter aan. Zelf heeft hij ook zijn grenzen. “Van de geur van urine ga ik tegenwoordig echt over mijn nek.”

Zijn eerste opdracht vergeet hij nooit: bloed opruimen in een appartementencomplex. “Ik zweette van angst. Deed ik het wel goed?” Inmiddels weet hij wat hij doet en beschikt hij over betere technieken en materialen. Soms vraagt het werk om creatieve oplossingen, zoals bij een melkput waarin acht koeien lagen te ontbinden. “Daar bestaan geen handboeken voor.”

De start  en doorbouw van de Frisse Kater

Na zijn studie International Business & Management begon Tuğrul bij gebrek aan kansen voor zichzelf. Zonder netwerk of startkapitaal startte hij een schoonmaakbedrijf. Wat begon met het opruimen van studentenhuizen na feesten, groeide uit tot specialistische reiniging na traumatische incidenten. “Ik zag dat hier een markt voor was, en dat ik mensen echt kon helpen.”

Bij overlijdens treft hij nabestaanden in uiteenlopende emoties. Sommigen hebben behoefte aan een gesprek, anderen reageren zakelijk of zelfs opgelucht. “Je weet nooit hoe iemand erin staat. Daarom communiceer ik neutraal, met warmte.” Na een lijkvinding loopt hij vaak nog even door de woning. “Dat is het laatste beetje respect dat je iemand kunt geven.”

In veel situaties ziet hij eenzaamheid terug. “We denken aan een oud vrouwtje achter de geraniums, maar eenzaamheid is breder. Het is ook: je niet begrepen voelen.” Dat gevoel kent hij uit zijn eigen jeugd. Hij groeide op in Amsterdam, werd gepest en voelde zich thuis niet gehoord. “Ik miste een veilige omgeving om over mijn twijfels te praten. Dat heeft me blijvend beschadigd.”

Later vond hij houvast in zijn geloof en bouwde hij een stabiel gezinsleven op met zijn vrouw en twee jonge zoontjes. Zijn ervaringen maken dat hij zich goed kan inleven in de mensen bij wie hij komt. “Ik begrijp hun pijn.”

Ontwikkeling app voor eenzaamheid

De woning in Zuidoost was voor hem een keerpunt. “Hoe kan iemand drieënhalf jaar dood in huis liggen zonder dat iemand het merkt?” Vanuit die vraag ontwikkelde hij Alone, een app voor alleenwonenden. De app stuurt periodieke check-ins. Reageert iemand niet, dan krijgt een contactpersoon een melding. “Zie het als een veiligheidstool.”

Tuğrul wil met zijn werk meer doen dan schoonmaken. “We geven mensen fysiek een nieuwe start en vragen aandacht voor eenzaamheid.” Het werk blijft zwaar. “Vroeger zei ik: ik neem alles op als een spons, en die raakt vol. Nu weet ik: je kunt een spons ook uitwringen.” Zijn geloof, gezin en het schrijven helpen hem daarbij.

Bron: RTL Nieuws